به یاد شب شعر در دانشکده - به یاد همه دوستان دور و نزدیک:

 شب عاشقان بی​دل چه شبی دراز باشد

تو بیا کز اول شب در صبح باز باشد

 عجبست اگر توانم که سفر کنم ز دستت

به کجا رود کبوتر که اسیر باز باشد

 ز محبتت نخواهم که نظر کنم به رویت

که محب صادق آنست که پاکباز باشد

 چه نماز باشد آن را که تو در خیال باشی

تو صنم نمی​گذاری که مرا نماز باشد

 نه چنین حساب کردم چو تو دوست می​گرفتم

که ثنا و حمد گوییم و جفا و ناز باشد

 دگرش چو بازبینی غم دل مگوی سعدی

که شب وصال کوتاه و سخن دراز باشد

 قدمی که برگرفتی به وفا و عهد یاران

اگر از بلا بترسی قدم مجاز باشد

سعدی