برداشت آزاد

بدلیل گرمازدگی و زیر آفتاب بودن زیاد و سایر دلایلی که صلاح نیست بنویسم فعلا قاط زدم

وسط تابستان یاد اشعار اخوان ثالث بخصوص زمستان و قاصدک افتادم.

با خودم گفتم : هوا بس ناجوانمردانه داغ (سرد) است

بگذریم بیش از این موجب رنجش استاد نمی شوم و فقط نقل قول می کنم

 قاصدك !هان ، چه خبر آوردي ؟


                    از كجا وز كه خبر آوردي ؟


               ... خوش خبر باشي ، اما ... ،‌اما


              گرد بام و در من  بي ثمر مي گردي


                
     انتظار خبري نيست مرا


             نه ز ياري نه ز ديار و دياري باري


    
      برو آنجا كه بود چشمي و گوشي با كس 


                برو آنجا كه تو را منتظرند


          قاصدك در دل من همه كورند و كرند


        دست بردار ازين در وطن خويش غريب


       قاصد تجربه هاي همه تلخ با دلم مي گويد


                 كه دروغي تو ، دروغ


                  كه فريبي تو. ، فريب


        قاصدك هان ، ولي ... آخر ... اي واي


              راستي آيا رفتي با باد ؟


           با توام ، آي! كجا رفتي ؟ آي


 
     راستي آيا جايي خبري هست هنوز ؟


          مانده خاكستر گرمي ، جايي ؟


 در اجاقي طمع شعله نمي بندم خردك شرری هست هنوز؟                 


                           قاصدك...!!!


  ابرهاي همه عالم شب و روز در دلم مي گريند ...

 

                                                     مهدی اخوان ثالث

نظر بازی

در نظربازی ما بی‌خبران حیرانند           من چنینم که نمودم دگر ایشان دانند

 

عاقلان نقطه پرگار وجودند          ولی عشق داند که در این دایره سرگردانند

 

جلوه گاه رخ او دیده من تنها نیست         ماه و خورشید همین آینه می‌گردانند

 

عهد ما با لب شیرین دهنان بست خدا            ما همه بنده و این قوم خداوندانند

 

مفلسانیم و هوای می و مطرب داریم         آه اگر خرقه پشمین به گرو نستانند

 

وصل خورشید به شبپره اعمی نرسد     که در آن آینه صاحب نظران حیرانند

 

لاف عشق و گله از یار زهی لاف دروغ     عشقبازان چنین مستحق هجرانند

 

مگرم چشم سیاه تو بیاموزد کار      ور نه مستوری و مستی همه کس نتوانند

 

گر به نزهتگه ارواح برد بوی تو باد  عقل و جان گوهر هستی به نثار افشانند

 

زاهد ار رندی حافظ نکند فهم چه شد     دیو بگریزد از آن قوم که قرآن خوانند

 

گر شوند آگه از اندیشه ما مغبچگان    بعد از این خرقه صوفی به گرو نستانند