بدلیل گرمازدگی و زیر آفتاب بودن زیاد و سایر دلایلی که صلاح نیست بنویسم فعلا قاط زدم

وسط تابستان یاد اشعار اخوان ثالث بخصوص زمستان و قاصدک افتادم.

با خودم گفتم : هوا بس ناجوانمردانه داغ (سرد) است

بگذریم بیش از این موجب رنجش استاد نمی شوم و فقط نقل قول می کنم

 قاصدك !هان ، چه خبر آوردي ؟


                    از كجا وز كه خبر آوردي ؟


               ... خوش خبر باشي ، اما ... ،‌اما


              گرد بام و در من  بي ثمر مي گردي


                
     انتظار خبري نيست مرا


             نه ز ياري نه ز ديار و دياري باري


    
      برو آنجا كه بود چشمي و گوشي با كس 


                برو آنجا كه تو را منتظرند


          قاصدك در دل من همه كورند و كرند


        دست بردار ازين در وطن خويش غريب


       قاصد تجربه هاي همه تلخ با دلم مي گويد


                 كه دروغي تو ، دروغ


                  كه فريبي تو. ، فريب


        قاصدك هان ، ولي ... آخر ... اي واي


              راستي آيا رفتي با باد ؟


           با توام ، آي! كجا رفتي ؟ آي


 
     راستي آيا جايي خبري هست هنوز ؟


          مانده خاكستر گرمي ، جايي ؟


 در اجاقي طمع شعله نمي بندم خردك شرری هست هنوز؟                 


                           قاصدك...!!!


  ابرهاي همه عالم شب و روز در دلم مي گريند ...

 

                                                     مهدی اخوان ثالث