مستانه

حکم دروغ دادي و گفتي حقيقت است                    کار تباه کردي و گفتي تباه نيست

صد جور ديدم از سگ و دربان به درگهت             جز سفله و بخيل، درين بارگاه نيست

ويرانه شد ز ظلم تو، هر مسکن و دهي                    يغماگر است چون تو کسي، پادشاه نيست

جمعي سياهروز سيهکاري تواند                             باور مکن که بهر تو روز سياه نيست

مزدور خفته را ندهد مزد، هيچکس                        ميدان همت است جهان، خوابگاه نيست

تقويم عمر ماست جهان، هر چه ميکنيم                    بيرون ز دفتر کهن سال و ماه نيست

سختي کشي ز دهر، چو سختي دهي بخلق                در کيفر فلک، غلط و اشتباه نيست